Wyselekcjonowanie wyposażenia do pracy z arkuszami metalowymi zaczyna się zwykle od określenia, jakie elementy mają powstawać i w jakiej liczbie. Dopiero później można oszacować, jakie sposobności techniczne będą realnie potrzebne. Maszyny do obróbki blachy pracują w różnych zakresach grubości i szerokości materiału, dlatego parametry urządzenia powinny odpowiadać konkretnym zadaniom.
W praktyce na prawdę często okazuje się, że ważniejsza od samej mocy jest sposobność precyzyjnego ustawienia procesu. Przy małej serii większe znaczenie może mieć łatwa zmiana ustawień, jednak przy produkcji powtarzalnej bardzo ważna staje się stabilność wymiarów kolejnych elementów. Trzeba także uwzględnić miejsce potrzebne na podawanie i odbieranie arkuszy. Samo urządzenie zajmuje określoną przestrzeń, ale sposób jego obsługi może wymagać dodatkowego obszaru roboczego.
Pierwszym etapem wielu prac jest przygotowanie arkusza do dalszego formowania. Przecinarki służą do rozdzielania blachy na części o określonych wymiarach, a sposób stworzenia cięcia wpływa w późniejszym czasie na kolejne operacje. Przy krótkich elementach różnica kilku milimetrów może mieć większe znaczenie niż przy dużych, łatwych konstrukcjach, dlatego przed rozpoczęciem pracy powinno się ustalić wymagane tolerancje. Nie bez znaczenia jest także rodzaj materiału. Blacha stalowa, nierdzewna czy aluminiowa może wymagać innych parametrów pracy, dosłownie jeśli ich grubość jest dokładnie taka sama. Podczas przygotowywania większej liczby szczegółów przydatne jest zachowanie stałego sposobu pozycjonowania materiału. Jeżeli już każdy arkusz jest ustawiany nieco inaczej, błędy mogą się stopniowo powtarzać na kolejnych częściach. Z tego powodu w praktyce sprawdza się nie tylko 1-szy element, lecz również wybrane elementy wykonywane w kolejnej części serii.
Kolejną grupę operacji stanowi formowanie blachy. Giętarki wykorzystuje się do wykonywania określonych kątów i kształtów, ale uzyskany rezultat zależy od kilku czynników równocześnie. Oprócz grubości arkusza znaczenie mają jego właściwości, szerokość gięcia, zastosowane narzędzie a także sposób podparcia. Zwłaszcza przy dłuższych elementach należy zwrócić uwagę na właściwe prowadzenie materiału. Niewielkie odchylenie na początku może przełożyć się na wyraźną różnicę na drugim końcu elementu. Zdarza się, że niezbędne jest wykonanie próbnego gięcia i sprawdzenie rzeczywistego kąta, ponieważ wartości przyjęte na bazie wcześniejszych prac nie muszą dać identycznego efektu przy innym materiale. Dochodzi do tego sprężynowanie blachy, przez które po zwolnieniu nacisku szczegół może częściowo przemienić uzyskany przedtem kształt. Uwzględnienie tego zjawiska jest zwłaszcza ważne tam, gdzie kolejne części muszą w późniejszym czasie do siebie pasować.
Zaginarki znajdują wykorzystanie przy wykonywaniu krawędzi, zakładek oraz bardziej złożonych profili. W sytuacji takich elementów znaczenie ma nie tylko dokładność pojedynczego zagięcia, ale też kolejność całego procesu. Jeżeli 1szy odcinek zostanie wykreowany w niewłaściwym miejscu, kolejne ustawienie arkusza może stać się mocno utrudnione. Przy detalach o wielu zagięciach warto więc wcześniej rozważyć ich geometrię i ustalić kolejność operacji. Ma to również wpływ na ryzyko powstawania odkształceń w już uformowanych fragmentach. W codziennej pracy trzeba co więcej brać pod uwagę ograniczenia wynikające z wymiarów urządzenia, dostępnej przestrzeni a także masy obrabianych arkuszy. Nie każda blacha o określonej grubości będzie zachowywała się tożsamo, a dane dotyczące maksymalnych możliwości maszyny nie zastępują oceny konkretnego materiału i kształtu elementu. Dlatego planowanie obróbki obejmuje zwykle kilka etapów: przygotowanie wymiaru, wykonanie cięcia, dobieranie sposobu formowania oraz kontrolę wymiarów po każdej istotnej operacji.
Źródło: zaginarki do blachy.